Dünyanın gözü önünde yaşanan bir insanlık dramı, artık sadece bir coğrafyanın meselesi değil; vicdan sahibi herkesin sınandığı bir imtihandır. Gazze’de yaşanan vahşet karşısında sessiz kalmak, zulmün bir parçası hâline gelmek demektir. Çünkü bu mesele, yalnızca bir çatışma değil; insanlığın onurunu, adalet duygusunu ve merhametini sorgulayan bir tablodur.
Bugün yapılması gereken, “kim haklı” tartışmalarının ötesine geçip, açıkça mazlumun yanında durmaktır. Bu, firavuna karşı çıkmak kadar, Musa’nın safında olduğumuzu ilan edebilme cesaretidir. Zira tarih boyunca zulüm karşısında tarafsız kalanlar değil, hakkın yanında duranlar anılmıştır.
Gazze’de çocuklar açlığa mahkûm edilirken, hastaneler hedef alınırken, siviller yaşam mücadelesi verirken; dünya sadece izlemekle yetinemez. İnsanlık, bu acıyı normalleştiremez. Aç bırakılan, susuzluğa terk edilen masumların sesi olmak, bugün herkesin ortak sorumluluğudur.
Bu noktada birlik ve dayanışma her zamankinden daha büyük bir anlam taşımaktadır. Dualarımızla, yardımlarımızla, sözümüzle ve duruşumuzla Gazze’nin yanında olmak zorundayız. Maddi ve manevi destek, sadece bir yardım değil; aynı zamanda bir vicdan beyanıdır.
“Sumud” yani direnişin sembolü olan bu onurlu duruşa destek vermek, insanlığın ortak değerlerine sahip çıkmaktır. Gazze halkının sabrı ve direnci, tüm dünyaya insan olmanın ne demek olduğunu bir kez daha hatırlatmaktadır.
Ancak unutmamak gerekir ki, zulmün karşısında durmak; nefreti değil adaleti savunmaktır. Hiçbir masumun zarar görmesini kabul etmeyen bir anlayışla, her türlü haksızlığa karşı çıkmak esastır. Bu duruş, intikamın değil vicdanın sesidir.
Bugün Gazze için tek yürek olma günüdür. Sessiz kalmak değil, ses verme günüdür. Unutulmamalıdır ki; bir yerde zulüm varsa ve biz buna kayıtsız kalıyorsak, insanlığımızdan eksiliyoruz demektir.
Gazze için dua edelim, destek olalım ve en önemlisi insan kalalım.
